مهاربندی لرزه ای سینی کابل یکی از مهم ترین تمهیدات مهندسی برای حفظ پایداری خطوط انتقال برق در سازه ها است. این روش تخصصی مانع از تاب خوردن، برخورد به سایر تاسیسات و گسیختگی مسیرهای کابل در زمان وقوع زلزله می شود. در شرایط بحرانی، بقای سامانه های توزیع انرژی نقشی حیاتی در عملکرد بیمارستان ها، مجتمع های صنعتی و سامانه های اطفای حریق دارد. اجرای استاندارد مهاربندها تضمین می کند که سازه نگهدارنده کابل ها تحت شتاب های شدید افقی و قائم تخریب نشود.
تحمیل بارهای دینامیکی بر بدنه کانال های فلزی نیازمند محاسبات مهار جانبی دقیق است. زلزله شتاب های متغیری تولید می کند که نیروهای اینرسی بسیار فراتری از وزن ساکن کابل ها بر کل مسیر وارد می سازند. با طراحی اصولی و اجرای صحیح سیستم های مهاری، تنش های کششی و فشاری مهار شده و مسیر کابل کشی بدون آسیب فیزیکی پیوستگی خدمات رسانی خود را در زلزله های شدید حفظ می نماید.
برای دستیابی به عملکرد بدون نقص، مهندسان به کیفیت قطعات اتصال دهنده تکیه می کنند. در واقع خرید اتصالات سینی کابل با استحکام مکانیکی بالا نقشی اساسی در انتقال امن نیروهای لرزه ای به بدنه بتنی یا فولادی ساختمان دارد. استفاده از براکت های نامناسب یا یراق آلات بی کیفیت در نقاط اتصال، اولین عامل شکست سیستم در مواجهه با تکان های شدید زمین است.
مهاربندی لرزهای سینی کابل چیست؟
مفهوم کلیدی در اجرای مهاربندی لرزه ای سینی کابل، پایدارسازی سه بعدی تاسیسات در برابر نیروهای اینرسی ناشی از تکان های زمین است. این سیستم به وسیله اعضای مورب فلزی نظیر پروفیل های فولادی، کابل های فولادی کششی یا بازوهای مستحکم تلسکوپی اجرا می شود. این قطعات مسیر سینی را به اسکلت اصلی سازه محکم وصل می کنند و اجازه حرکت نوسانی به آن نمی دهند.
این ساختار مهندسی انرژی جنبشی تولید شده را مهار کرده و به عناصر سازه ای ساختمان منتقل می نماید. با محدود کردن دامنه نوسان، خطر برخورد سینی به خطوط لوله کشی آتش نشانی، کانال های تهویه و سقف های کاذب به صفر می رسد. چنین تمهیدی از قطعی کامل جریان برق در هنگام زلزله های مهیب پیشگیری می کند.
تفاوت مهاربندی لرزهای با ساپورت ثقلی معمولی
ساپورت های ثقلی معمولی تنها برای تحمل وزن عمودی کابل ها و وزن خود سینی طراحی می شوند. این ساپورت ها که عموما شامل میل مهار های تمام رزوه یا بست های یو شکل آویز هستند، هیچ مقاومتی در برابر تکان های افقی از خود نشان نمی دهند. در غیاب اتصالات مورب، این سیستم ها مانند یک آونگ آزاد شروع به نوسان می کنند.
در مقابل، مهاربندی زلزله با تکیه بر اعضای مورب مثلثی، مقاومت بی نظیری در جهت های افقی و عمودی پدید می آورد. این مثلث های باربر، آزادی جابجایی جانبی را مهار کرده و بار نوسانی را به صورت مستقیم به سقف یا ستون باربر منتقل می سازند. به همین دلیل یک سیستم مهاری زلزله هرگز با تکیه گاه های آویز ساده قابل مقایسه نیست.
چرا مهاربندی لرزهای سینی کابل ضروری است؟
بررسی خسارت های زلزله نشان می دهد که سقوط تاسیسات مکانیکی و برقی عامل بخش عمده ای از تلفات جانی و مالی است. حتی اگر اسکلت بتنی یا فولادی یک ساختمان سالم باقی بماند، ریزش سامانه های انتقال قدرت می تواند کل بنا را غیرقابل استفاده کند. تخریب سینی ها موجب آتش سوزی های گسترده و خاموشی تجهیزات اضطراری می گردد.
همچنین ارزیابی دقیق اقتصادی و استعلام به موقع قیمت سینی کابل در آغاز عملیات اجرایی نشان می دهد که مخارج اجرای مهاربندها بسیار اندک است. این هزینه ناچیز در برابر خسارت های چند ده برابری سقوط کابل های فشار قوی و تجهیزات مرتبط بسیار منطقی و هوشمندانه جلوه می کند. ایمن سازی سینی ها در حقیقت تضمین سرمایه گذاری صنعتی است.
خطر کندهشدن مسیر و سقوط سینی در زلزله
تکان های ناشی از زلزله باعث ایجاد امواج طولی و عرضی پرقدرتی در خطوط کابل کشی می گردد. هنگامی که شتاب طبقات افزایش می یابد، ساپورت های ساده آویز تحت اثر لنگرهای واژگونی شدید تاب برمی دارند. این تنش های رفت و برگشتی سبب بریدن پیچ های رول بولت و رها شدن ساپورت ها از بتن سقف می شوند.
با کنده شدن اولین ساپورت در یک مسیر طولانی، پدیده ریزش زنجیره ای آغاز می گردد. وزن صدها کیلوگرم کابل همراه با ورق های فلزی به یکباره روی شاخه های بعدی می افتد و کل خط را به زمین می کوبد. این اتفاق ناگوار نه تنها به خطرات جانی منجر می شود، بلکه مسیر تردد ساکنان و گروه های امدادی را مسدود می سازد.
الزام آییننامههای لرزهای برای تأسیسات برق
استانداردهای بین المللی و ملی نظیر استاندارد ASCE 7 و مبحث بیست و یکم مقررات ملی ساختمان اجرای مهار لرزه ای را اجباری کرده اند. طبق این قوانین، تجهیزات حیاتی با ضریب اهمیت بالا باید به گونه ای مهاربندی شوند که پس از زلزله فعال بمانند. عدم رعایت این الزامات فنی منجر به رد شدن پروژه در زمان بازرسی های نظام مهندسی خواهد شد.
آیین نامه ها شتاب طیفی طراحی هر منطقه را مبنای اندازه گیری دقیق نیروهای زلزله قرار می دهند. تاسیسات برق مراکز بهداشتی، دیتاسنترها، نیروگاه ها و ایستگاه های مخابراتی مشمول بالاترین سطح این استانداردها هستند. طراحان موظفند با تهیه دفترچه محاسبات فنی، توان ایستادگی مهارها را در شرایط اوج ارتعاش اثبات کنند.
انواع مهاربندی لرزهای سینی کابل
مهاربندی لرزه ای تاسیسات بر اساس جهت مهار نیروها و موقعیت قرارگیری به سه دسته اصلی تقسیم بندی می شود. هر کدام از این دسته ها وظیفه خنثی کردن یکی از مولفه های شتاب زلزله را بر عهده دارند. ترکیب این الگوها یک شبکه سه بعدی پایدار ایجاد می کند.
طراحی مهندسی نیازمند استفاده ترکیبی از این مهاربندها در تمام امتداد طول خطوط سینی است. انتخاب نوع مهاربند به میزان فضای خالی در سقف، وزن بار عبوری و نوع سازه بستگی مستقیم دارد. در ادامه خصوصیات هر یک از این سیستم ها را بررسی می نماییم.
مهاربندی عرضی برای حرکت عمود بر مسیر
مهاربندهای عرضی برای مقابله با بارهای جانبی عمود بر محور طولی سینی نصب می شوند. این بازوهای مهاری به صورت مایل نسبت به صفحه افق به دو طرف تکیه گاه متصل می گردند. مهاربند عرضی مانع از تاب خوردن جانبی سینی کابل و انحراف شدید آن به چپ و راست می شود.
فاصله گذاری این نوع مهاربند معمولا بین شش تا دوازده متر بسته به ابعاد و وزن خط متغیر است. نصب صحیح مهار عرضی مانع از برخورد فیزیکی سینی با لوله های همجوار در فضای فشرده سقف می گردد. بدین ترتیب پایداری عرضی، شکم دادگی و انحراف خطوط انتقال به شکل کامل کنترل خواهد شد.
مهاربندی طولی برای حرکت در امتداد مسیر
نیروهای اینرسی موازی با محور طول خطوط توسط سیستم مهاربند طولی خنثی می شوند. هنگامی که شتاب زلزله در جهت طولی عمل می کند، سینی ها تمایل دارند به جلو و عقب پرتاب شوند. این کشش های پی در پی می تواند کابل ها را از ترمینال های اتصالی در تابلوهای برق جدا کند.
مهاربند طولی با اتصال به ریل های اصلی سینی و مهار به سقف، مانع از تغییر مکان های محوری می شود. فواصل نصب این مهارها معمولا بیشتر از مهارهای عرضی است، با این حال اهمیت آن ها در تثبیت خط کمتر از مهارهای عرضی نیست. این عضو نقش بسزایی در جذب ضربات ناگهانی امتداد مسیر دارد.
مهاربندی قائم در سیستمهای آویز
مولفه قائم شتاب زمین در کانون زلزله، شتاب های رو به بالا و پایین سنگینی به سازه ها تحمیل می کند. در سیستم های تعلیق ساده، ساپورت ها نمی توانند نیروهای رو به بالا را تحمل نمایند و دچار کمانش می شوند. این تکان های ناگهانی منجر به جهش کابل ها و خروج آنها از محفظه سینی می گردد.
برای حل این مشکل، از لوله ها یا پروفیل های تقویت کننده قائم در اطراف میله های آویز استفاده می شود. این قطعات سختی فشاری سیستم را بالا برده و مانع از پرش عمودی مجموعه سینی ها می شوند. مهار قائم به ویژه در طبقات فوقانی برج های بلند اهمیت دوچندانی پیدا می کند.
فاصله مهاربندهای لرزهای چگونه تعیین میشود؟
محاسبه فواصل نصب مهاربندها حاصل تحلیل مهندسی دقیق میان ظرفیت باربری اتصالات و نیروی لرزه ای وارد آمده است. فاصله مهارها تصادفی تعیین نمی شود بلکه بر پایه فرمول های استاتیکی معادل محاسبه می گردد. مهندسان با در نظر گرفتن متغیرهای متعدد، چیدمان بهینه تکیه گاه ها را معین می کنند.
در جدول زیر، راهنمای استاندارد فواصل مهاربندی برای پروژه های صنعتی و ساختمانی بر پایه استانداردهای معتبر مهندسی لرزه ای ارائه شده است:
| نوع تجهیز و سطح اهمیت سازه | حداکثر فاصله مهاربند عرضی | حداکثر فاصله مهاربند طولی | زاویه بهینه نصب مهار |
|---|---|---|---|
| مسیرهای سنگین بیمارستان ها و دیتاسنترها | ۶ متر | ۱۲ متر | ۴۵ درجه صلب |
| تاسیسات صنعتی و کارخانجات با بار متوسط | ۹ متر | ۱۸ متر | ۳۰ الی ۶۰ درجه صلب یا کابلی |
| مجتمع های تجاری و مسکونی معمول | ۱۲ متر | ۲۴ متر | ۴۵ درجه کابلی یا استرات |
تثبیت دقیق فواصل به طراح اجازه می دهد بدون مصرف بی رویه فولاد و پروفیل، ضریب ایمنی مورد نظر را تامین کند. هر چه ابعاد سینی و وزن کابل های عبوری افزایش یابد، فواصل فوق کوتاه تر خواهند شد. این اقدام از تجمع تنش در نقاط تکیه گاهی پیشگیری می نماید.
عوامل مؤثر بر فاصله مهاربندها (وزن، عرض، نوع سازه)
مجموع بار خطی سینی شامل وزن ورق گالوانیزه، متعلقات و کابل های مسی مهم ترین عامل در تعیین فواصل است. سینی های پر از کابل قدرت در هنگام ارتعاش نیروهای برشی عظیمی پدید می آورند. این نیروی اینرسی مستقیما با جرم سیستم متناسب بوده و در سازه های سنگین تر فواصل را کمتر می کند.
همچنین سختی سازه اصلی ساختمان نقش تعیین کننده ای دارد. در سازه های اسکلت فلزی با شکل پذیری بالا، جابجایی نسبی طبقات بیشتر است. این جابجایی ها نیازمند مهاربندی های مکرر و مستحکم تر در فواصل نزدیک تر است تا سیستم تاسیسات با تغییر شکل های سازه هماهنگ گردد.
چرا نمیتوان یک فاصله ثابت برای همه پروژهها در نظر گرفت؟
شرایط لرزه خیزی سایت، نوع خاک و تراز ارتفاعی نصب تجهیزات در هر پروژه کاملا متفاوت است. شتاب زلزله در بام یک برج بیست طبقه چندین برابر شتاب وارده در طبقات زیرزمین است. بنابراین تجویز یک فاصله ثابت دوازده متری برای تمام شرایط، اشتباهی نابخشودنی در مهندسی به حساب می آید.
علاوه بر این، هندسه مسیر کابل کشی در سایت های صنعتی دارای انحنا و موانع فراوان است. مسیرهای دارای افت و خیز ارتفاعی نیازمند بازنگری کامل در محل نصب ساپورت ها هستند. یک نسخه ثابت قادر به پاسخگویی به چالش های دینامیکی سازه های گوناگون نیست.
نقاط حساس مسیر که باید مهاربندی شوند
در تمام طول مسیرهای هدایت کابل، نقاط مشخصی وجود دارند که به عنوان کانون تمرکز تنش شناخته می شوند. این نقاط به علت ناپیوستگی در هندسه مقطع یا تغییر در راستای نیرو، آسیب پذیرترین بخش ها هستند. توجه ویژه به این بخش ها در طراحی مهاربندهای لرزه ای یک ضرورت بنیادین است.
عدم مهار مناسب این مقاطع حساس، کل خط را در برابر امواج ارتعاشی شکننده می کند. حتی اگر شاخه های صاف به خوبی مهار شده باشند، شکست یک زانویی می تواند کل سیستم را متلاشی نماید. بنابراین بازرسی این نقاط در نقشه های کارگاهی اولویت فراوانی دارد.
زانوها، سهراهیها و تغییر مسیرها
در محل تقاطع ها، نیروهای دینامیکی تمایل دارند سینی را در دو راستای متضاد دچار اعوجاج کنند. تغییر جهت مسیر کابل باعث می شود نیروهای طولی به بارهای برشی عرضی تبدیل شوند. به همین جهت زانویی ها و سه راهی ها تحت تنش های پیچشی شدیدی قرار می گیرند.
طبق استانداردهای بین المللی، در فاصله شصت سانتی متری از هر اتصال تغییر مسیر باید یک مهاربند عرضی و طولی نصب شود. این مهارها جلوی باز شدن درزهای فلزی را گرفته و سختی اتصال را تضمین می نمایند. با این تدبیر از پارگی غلاف کابل ها در لبه های فلزی نیز جلوگیری می شود.
انتهای مسیرها و تغییر ارتفاع سینی کابل
انتهای بن بست سینی های کابل به علت نداشتن پیوستگی طولی، مستعد نوسانات شلاقی هستند. تکان های لرزه ای در انتهای خط می توانند کابل ها را به بیرون پرتاب نمایند. از این رو نصب مهاربند طولی در انتهای هر مسیر منفرد کاملا الزامی است.
تغییر ارتفاع های عمودی نیز نقاط خطرناکی در شبکه به شمار می آیند. هنگامی که یک سینی از سقف پایین می آید تا به تابلوی برق متصل شود، بارهای افقی لنگرهای واژگونی سهمگینی پدید می آورند. در ابتدای شیب و انتهای رایزرها، نصب ساپورت های مقاوم لرزه ای واجب خواهد بود.
درزهای لرزهای و اتصالات انعطافپذیر
ساختمان های بزرگ برای کنترل نشست و انقباض دارای درزهای انبساط و انقطاع هستند. در زمان وقوع زلزله، دو بخش سازه در امتداد این درزها به صورت مستقل حرکت می کنند. اگر سینی کابل به شکل یکپارچه و صلب از روی این درزها عبور کند، بی تردید دچار خردشدگی خواهد شد.
برای حل این چالش، از اتصالات انبساطی انعطاف پذیر در محل درز انقطاع استفاده می شود. در هر دو طرف این درز باید سینی کابل به صورت مستقل مهاربندی کامل شود. این سیستم به خطوط کابل اجازه می دهد بدون پارگی، جابجایی های چند ده سانتی متری سازه را تحمل کنند.
مراحل اجرای مهاربندی لرزهای سینی کابل
پیاده سازی موفق مهاربندی لرزه ای سینی کابل نیازمند روندی گام به گام و مبتنی بر محاسبات مهندسی است. نصابان نمی توانند بر پایه حدسیات تجربی نسبت به سوراخ کاری سازه و نصب بریس ها اقدام کنند. هر مرحله اجرایی به داده های دقیق فنی نیاز دارد.
هماهنگی میان نقشه های سازه و نقشه های تاسیسات برقی، کلید موفقیت در مرحله نصب است. اجرای دقیق این مراحل سبب می شود خط کابل کشی در بالاترین سطوح عملکردی زلزله بدون انحراف باقی بماند. در ادامه گام های اصلی این عملیات را شرح می دهیم.
محاسبه وزن سینی، کابلها و متعلقات
اولین گام برای مهاربندی موفق، محاسبه جرم دقیق تجهیزات است. باید وزن هر متر از سینی فلزی، درپوش ها و رابط ها محاسبه شود. سپس وزن تمامی کابل های مستقر با جدول کاتالوگ سازندگان کابل جمع بسته می شود.
این وزن مبنای محاسبه بار لرزه ای طبق شتاب مبنای طرح در هر طبقه قرار می گیرد. طراح با اعمال ضرایب اهمیت، نیروی جانبی معادل را به دست می آورد. با داشتن این نیرو، ابعاد اعضای مهاری و نوع بست ها بدون خطا تعیین می شوند.
انتخاب نوع مهاربند و اتصال به سازه اصلی
در مرحله بعد، طراح سیستم صلب یا کابلی را برای هر زون انتخاب می کند. در محیط هایی که با تراکم شدید تاسیسات مواجه هستیم، مهاربندهای کابلی به خاطر اشغال فضای کمتر ارجحیت دارند. در خطوط صنعتی سنگین، پروفیل های استرات صلب بهترین عملکرد را دارا هستند.
اتصال این مهاربندها تنها باید به سازه های اصلی نظیر تیرها، ستون ها یا دال بتنی سقف انجام شود. هرگز نباید مهارها را به سقف های کاذب، نبشی های سبک وال پست یا لوله های دیگر وصل کرد. سازه تکیه گاهی باید ظرفیت جذب نیروهای لرزه ای متمرکز را داشته باشد.
کنترل ظرفیت انکر، پیچها و اتصالات
نقطه تلاقی مهاربند با سقف بتنی ضعیف ترین حلقه در زنجیره انتقال نیرو به شمار می رود. استفاده از انکربولت های اصطکاکی معمولی یا رول پلاک های پلاستیکی برای مهار زلزله کاملا مردود است. در پروژه های لرزه ای تنها باید از انکربولت های مکانیکی دارای تاییدیه بتن ترک خورده بهره برد.
این انکرها در شرایطی که بتن سقف بر اثر خمش زلزله دچار ترک های ریز می شود، گیرداری خود را از دست نمی دهند. ظرفیت برشی و کششی هر انکر به صورت دقیق با نیروهای حاصله مقایسه می گردد. پیچ و مهره های یراق آلات نیز باید دارای گرید مقاومتی متناسب باشند.
مثال عملی مهاربندی لرزهای یک مسیر سینی کابل
برای درک بهتر شیوه پیاده سازی، یک خط انتقال کابل کشی به طول شصت متر را در یک مجتمع بیمارستانی فرض می کنیم. این مسیر در سقف کاذب طبقه سوم نصب شده و شتاب لرزه ای مبنای طرح برای این تراز بسیار بالا برآورد گردیده است. وزن کابل های قدرتی و روشنایی چهل و پنج کیلوگرم بر متر طول است.
سینی انتخابی دارای عرض چهل سانتی متر و ارتفاع لبه ده سانتی متر است. با احتساب متعلقات، وزن کل سیستم به پنجاه کیلوگرم در هر متر می رسد. هدف، طراحی یک شبکه پایدار مهاربندی است که در برابر زلزله های بزرگ بدون گسیختگی خدمت رسانی کند.
تعیین نقاط مهار در یک مسیر نمونه
بر اساس استاندارد بیمارستانی، فواصل مهارهای عرضی شش متر و مهارهای طولی دوازده متر برآورد می گردد. در طول مسیر شصت متری، تعداد ده ایستگاه مهاربند عرضی و پنج ایستگاه مهاربند طولی طراحی می شود. اولین مهاربند عرضی در فاصله یک متری از نقطه شروع مسیر نصب می گردد.
در میانه مسیر یک تغییر جهت با زانوی نود درجه وجود دارد. به همین دلیل یک مهاربند ترکیبی عرضی و طولی در شصت سانتی متری زانویی مستقر می شود. بدین ترتیب پایداری کامل هندسی مقطع در نقطه پیچش بدون خطا تثبیت خواهد شد.
انتخاب مهاربند عرضی و طولی مناسب
با محاسبه نیروها، برای مهاربندهای عرضی از پروفیل های استرات گالوانیزه با زاویه چهل و پنج درجه استفاده می شود. این مهاربندها با انکربولت های فولادی سایز ده میلی متر مخصوص بتن ترک خورده به تیرهای سقف بولت می گردند. هر پایه مهار قابلیت تحمل نیروی کششی و فشاری پانصد کیلوگرم را تامین می کند.
برای مهاربندهای طولی نیز به علت طول زیاد، از بریس های کابلی دوبل ضربدری از جنس سیم بکسل هفت لا استفاده می شود. این کابل ها با پیچ تنظیم های مهارکشی بسته شده و ارتعاشات رفت و برگشتی را مستهلک می کنند. نتیجه این طراحی، پایداری بی نظیر مسیر در برابر سنگین ترین لرزه ها است.
اشتباهات رایج در مهاربندی لرزهای سینی کابل
بسیاری از شکست های ثبت شده در زلزله های گذشته ناشی از اشتباهات اجرایی مکرر و بی توجهی به جزئیات بوده است. شناخت این اشتباهات به کارشناسان کمک می کند تا از تکرار فجایع پیشین در طرح های جدید جلوگیری نمایند. اصلاح این نواقص هزینه چندانی برای پروژه ها ندارد.
رعایت اصول مهندسی نیازمند نظارت مستمر بر کار اکیپ های نصب در کارگاه است. نباید اجازه داد کارگران از روش های سلیقه ای برای اتصال سینی ها استفاده کنند. در این بخش مهم ترین خطاهای اجرایی را مرور می کنیم.
اکتفا کردن به ساپورت ثقلی در پروژههای لرزهای
بزرگ ترین اشتباه در تاسیسات ساختمانی، تصور این است که آویزهای راد تمام رزوه برای مقاومت کافی هستند. میلگردهای رزوه شده به شدت در برابر نیروهای جانبی ضعیف بوده و تحت بارهای خمشی دچار کمانش پلاستیک می شوند. این آویزها بدون مهاربند مورب در اولین تکان های زلزله تاب برمی دارند.
تکیه گاه ثقلی فقط خط کابل کشی را در حالت سکون در هوا نگه می دارد. در زمان زلزله شتاب های افقی بردار نیروها را تغییر می دهند. نادیده گرفتن این حقیقت علمی باعث سقوط بخش عظیمی از سینی ها در حوادث گذشته شده است.
فاصلهگذاری مهاربندها فقط بر اساس تجربه بدون محاسبه
برخی مجریان برای کاهش هزینه ها، مهاربندها را در فواصل طولانی بیست یا سی متری نصب می کنند. این فواصل بسیار طولانی دهانه های آزاد بزرگی می سازند که در زمان ارتعاش دچار خیز بیش از حد می شوند. این خیزها تنش های شدیدی به بست های نگهدارنده وارد می آورند.
فاصله گذاری باید بر پایه دفترچه محاسبات تایید شده باشد. هر سانتی متر فاصله اضافی بین ساپورت ها می تواند تعادل دینامیکی خط را بر هم بزند. تعیین فاصله ها بدون محاسبه ریاضی، ایمنی کل پروژه را به خطر می اندازد.
نادیده گرفتن اتصال مهاربند به سازه اصلی ساختمان
اتصال مهاربندها به المان های غیرسازه ای، دیگر اشتباه فاحش در پروژه های تاسیساتی است. بارها مشاهده شده که نصابان مهاربند را به ساپورت های کانال کولر، نبشی های سقف کاذب یا حتی بلوک های سفالی سقف متصل کرده اند. این تکیه گاه ها در هنگام اعمال نیروهای لرزه ای بلافاصله متلاشی می شوند.
نیروی زلزله باید مستقیما به استخوان بندی بتنی یا اسکلت فولادی سازه تخلیه گردد. مهارها باید به اجزای باربر سازه پیچ شوند تا بتوانند بارها را مهار کنند. غفلت از این اتصال مستحکم تمام سرمایه گذاری های مهندسی را بی اثر می کند.
جمعبندی: الزامات مهاربندی لرزهای سینی کابل در پروژه شما
پیاده سازی اصولی مهاربندی لرزه ای سینی کابل یک سرمایه گذاری هوشمندانه برای تداوم بهره برداری از تاسیسات الکتریکی است. با مهار نیروهای مخرب اینرسی در راستاهای عرضی، طولی و قائم، می توان از سقوط مسیرها و قطعی برق در شرایط بحران پیشگیری کرد. رعایت فواصل مجاز، استفاده از انکربولت های لرزه ای و تقویت نقاط تغییر مسیر ارکان اصلی یک سامانه ایمن هستند. همکاری با تامین کنندگان معتبر مانند مجموعه باسابقه سینی کابل تهران که قطعات استاندارد با ضخامت واقعی و پوشش مقاوم تولید می کند، خیالی آسوده از پایداری سازه تاسیسات برای کارفرمایان به همراه خواهد داشت.
آیا مهاربندی لرزهای برای تمام سینیهای کابل اجباری است؟
خیر، طبق آیین نامه ها الزام مهاربندی به وزن سینی، ابعاد لوله های محافظ و شتاب لرزه ای منطقه بستگی دارد. اما برای سینی های عریض تر از سی سانتی متر یا مسیرهایی با بار وزنی سنگین و کلیه تاسیسات در ساختمان های با اهمیت زیاد مهاربندی کاملا اجباری است.
زاویه بهینه برای نصب مهاربندهای لرزهای چقدر است؟
زاویه ایده آل برای نصب مهاربندهای زاویه دار نسبت به سطح افق چهل و پنج درجه است. این زاویه نیروی برشی را به شکلی متعادل میان راستای افقی و عمودی تقسیم می کند. اما با توجه به محدودیت فضا در تاسیسات، زوایای بین سی تا شصت درجه نیز بر اساس استاندارد مجاز شمرده می شوند.
تفاوت مهاربند کابلی با مهاربند صلب در چیست؟
مهاربندهای صلب از پروفیل های فولادی توخالی یا ناودانی ساخته می شوند و هر دو نیروی کشش و فشار را تحمل می کنند. مهاربندهای کابلی از سیم بکسل های فولادی با مقاومت بالا ساخته شده و تنها در حالت کشش کار می کنند، به همین علت باید به شکل ضربدری نصب شوند اما فضای کمتری در سقف اشغال می نمایند.
چرا نباید مهاربندها را با رولپلاک پلاستیکی به سقف متصل کرد؟
رول پلاک های پلاستیکی در برابر حرارت بالا ذوب می شوند و ظرفیت کششی بسیار ناچیزی دارند. در لحظه وقوع زلزله و با ایجاد ترک های ریز در بتن سقف، رول پلاک به راحتی از جا کنده شده و باعث سقوط کامل سینی و خطرات جانی می گردد؛ بنابراین حتما باید از انکربولت های تمام فولادی لرزه ای استفاده شود.
در ادامه بخوانید:
شرکت صنعتی تهران سینی کابل
تولید کننده انواع سینی کابل و نردبان، فروش انواع لوله های فلکسیبل، ریل چنگالی، بست چنگالی، بست عایق دار، بست اسپیت، انواع جعبه گالوانیزه، MK، آلومینیومی و …
کیفیت کنترلشده، پشتیبانی مهندسی و تحویل سریع در تمام پروژهها
